eller havaya
hadi alkışla
yarattıgın mutluluk için kendini alkışla
şimdi zıpla havaya
kaldırabildigin kadar yuksege kaldır ayaklarını.
maXimum reklamlarındaki gibi zıpla zıplayabildigince
mutluluktan uçmanın simgesi budur işte
zıpla zıpla zıpla....

Fark ettin mi bir değişiklik var yüzümde.
O senden kalma çirkinlik gitmiş eski güzelliğime kavuşmuşum
Fark ettin mi bir fark var bende
senden kalma zehrim akmış kavuşmuşum yine eski büyüme.

Ben de bir şey fark ettim;
Sen olmayınca hayat daha güzel geldi gözüme....

Erkeğin Kuyruğuna basınca, Kadının Kanadını kırınca, Ne sevgi kalır Ne aşk...

Kanatlarını ödünç alabilir miyim ?

( Zamanın birinde Hayal Ütopyası'nda yaşayan bir insan türü varmış.
Bayanların kanatları erkeklerin ise kuyrukları varmış.
Kızların kanatları ince ve parlak tüylerden oluşuyormuş.
Uçmak o zamanın bayanlarının en çok haz aldıkları eylemmiş.
Erkeklerin kuyrukları yılan derisini andıran bir deri ile kaplıymış. çok güçlü ve uzun kuyrukları varmış
Onlar bayanlar gibi uçamasalarda kuyrukları sayesinde daldan dala sallanabiliyorlarmış.
O Ütopyada birbirlerine aşık olanlar ağaçların en tepelerine uçar, tırmanırlarmış ve tepede aşklarını yaşarlarmış. Kanatları ya da kuyrukları zarar görenler yükseklere gidemedikleri için de aşktan yoksun kalırlarmış )

Venustus ve İngeniosus ta birbirlerine deliler gibi aşıktır.
Venustus bembeyaz kanatlara sahiptir ve kanatlarında beyaz tüylerin yanı sıra ufak mavi tüyler de vardır. bu mavilikler kanatlarını daha parlak ve daha etkileyici kılıyordur.
İngeniosus'un Kuyruğu çok güçlüdür öyle ki istese bir ağacı tek başına devirebilir.

Venustus ve İngeniosus Tepelere tırmanmaya ve uçmaya, orada aşklarını sürdürmeye ve Birbirlerine benzeyen bebekler yapmaya ant içerler.

ta ki İngeniosus'un aklını siyah kanatlı Turpis çelene kadar.

(Turpis'un kanatları da dikkat çekiciymiş fakat tüylerinin arasında minik dikenler varmış. Zarar vermek istediği kişilere o dikenleri batırırmış.)

İngeniosus Turpis'in cazibesine biranlık kapılır ve aşk yaşamaya başlar. Turpis'in amacı kötüdür. Etrafında aşk yaşayan birilerini gördüğünde onları birbirinden ayırmaktan çok zevk aldığı için şimdi de İngeniosus ve Venustus'un aşkını bozmaya yemin eder.

Ve İngeniosus ile arasındaki aşkı Venustus'a anlatır.
Venustus olan bitene inanmak istemese de gözüyle görünce kabullenir ve İngeniosus'tan uzaklaşmaya başlar.

İngeniosus un hiç bir şeyden haberi yoktur.
Venustus Büyük aşkını unutmak için başka bir sevgilinin kollarına kendini atar.
İngeniosus Venustus'u başka biri ile aşk yaşarken görünce kendine hakim olamaz ve güçlü kuyruğu ile ikisini en tepeden yere fırlatır.

Venustus büyük bir acı hisseder. Güçlükle yerden kalkar ve kanadından kalbine kadar uzanan bir sızlamayla bağırmaya başlar. Venustus gözyaşları içerisinde kanadına bakar. Kanadı kopmuştur. Ne yapacağını şaşırır. Kanadını yerine koymak gibi bir saçmalıkla bocalar bir müddet. Sonra olmayacağını anlar ve herşeyin sonuna geldiğini fark eder.



Erkeğin Kuyruğuna basınca, Kadının Kanadını kırınca, Ne sevgi kalır Ne aşk...

ERKEĞİN GURURUNU, KADININ KALBİNİ KIRINCA NE SEVGİ KALIR, NE AŞK...

Güçlü Kadın modeli

Bomboştu uzun zamandır kalbim
Düşlerim evim buz gibi ellerim
Seni buldu karanlıkta
Yalnızdım, sende yalnızdın aslında
Güzel olduğu gibi olduğu yerde
Ama olduğu gibi görünecek cesur adam nerdeeeeeee
Allahın cezası birkaç hafta süre
Alışmadan maan abi yaklaşmadan şu mesele
Aşıksan korkuyorsan kayıp
Sevipte susuyorsan ayıp
Daha gerçek ne var hayatta ?
Hem ne var korkup kaçacak bunda
Biter tabi istersen
Yeter çeker gidersin
ayrı ama bil başarırım
sen olmasanda yaşatırım ben bu aşkı

Dağları deldim tek başıma çölleri aştım
Birtek ben erleri yendim tek başıma
sende yıkılmam

Görgülü bilgili olsun zengin olsun diye hiiiiiççççç işim olmaz
Benim keyfim yerinde
Magazin malı güllü dallı motorlar gibi
Koca aramıyorum ki oğlum ben bu şarkılar niye
aşk için aaaaşk
Bende sapına kadar var o ayrı
Ama bil kesip atamam
Sen olmasanda unutmamam ben bu aşkı

Dağları deldim tek başıma çölleri aştım
Birtek ben erleri yendim kız başıma
SENDE YIKILMAM....
Dağları deldim tek başıma çölleri aştım bir ten ben

Özlem Tekin.

yeni bir iş yeni bir aşk, yine gülecek bir neden...

nasıl bir mutluluksa anlamadım gitti, bitmek bilmedi, tükenmedi...

yine yeni bir heyecan sardı ruhumu.
yarın olsa da gözlerimi yeni bir güne yeni bir mekanda yeni bir mutlulukla açsam.
az kaldı, sabrın sonu selamet.
yeni bir iş yeni bir aşk yine gülecek bir neden.
ver hadi mutluluğu
avuçlarım huzurla dolsun
gel hadi koşar adım
kalbim aşk olsun
anlat hadi yenilikleri
geleceğim kurulsun.
yeni bir iş yeni bir aşk, yine gülecek bir neden...

....

Seni aldattığım için özür dilerim ama yanımda değildin.

seni aldattıgım için özür dilerim ama sen zaten benim değildin....

Annemin Güçlü Kızı...

Sıkıldığımda annemin dizine yatıp ağlamayı öyle çok istiyorum ki. Ama yapamıyorum. Çünkü onu kendimden çok seviyorum.. Kendi emekleriyle gururlu, güçlü bir kız yetiştirdiğini görsün istiyorum. " ben güçlüyüm anne, Kimse beni ağlatamıyor" 

"Güçlüyüm"  demekle olmuyor bazen...

gözyaşlarını saklamak kolay, ya ruhunda kalan izler?

Paylaşmak, anlatmak, ağlamak rahatlatıyor, Hele ki her zaman seni destekleyeceğinden emin olduğun birine anlatmak... 

Bu akşam yanına yatsam anne, çocukluğumda olduğu gibi korktuğumu söylesem elimi tutsan. Belli etmeden gizlice ağlasam. Anne kokusuyla uyusam yanında. Gülerler mi bana ? Gülsünler boşver. Bazen Canım çok acıyor... Sadece aşk değil, hayatta yoruyor, iş , insanlar, ruhsuzlar, karaktersizler, sorumsuzlar, tembeller.... o kadar çok insan var ki yoran.

kimi zaman sabredemiyorum. Bağırmayı öğretmedin ki bana, avazım çıktığı kadar azarlayayım önüme geleni... "Sus" dedin, "Sen sus ve sakin ol, Hakkını ara ama bağırma"... Belki de en iyisi budur. Susmak ve zamanı geldiginde konuşmak...Bilemedim şimdi.

Yine de Güçlüyüm ben. Sen çok dirayetli bir kız yetiştirdin. Her insan hayatının belli bölümlerinde sıkılır, bunalır, acı çeker. olsun bunlar büyütür belki de (ya da avutuyormuyum kendimi )

Güçlüyüm, Daha da güçleneceğim, Hep güçlü olacağım...

Yalnızlık...

Dün bir ara evde yapayalnızdım. Aslında evin her odasında birileri uyuyordu fakat tek ses çıkaran bendim. dolayısıyla yalnızdım.
Yalnızlığı çok seven bir insanım. öyleki yalnız yemek yemeğe çıkmayı, yalnız alışveris yapmayı, yalnız aktivite yapmayı çok severim. evet biraz kendime fazla düşkünüm sanırım. Tamam buraya kadar herşey normal de. Yalnızlığı bu kadar çok seven insan, neden yalnızlıktan korkar ?
Dün yalnız olduğumu hissedince bir an için korktum. sessizlik korkuttu beni. o anda kendime sordum "sen değil miydin yalnızlığı çok seven? Al sana babalar gibi bir yalnızlık, doya doya yaşa, tepe tepe kullan." Ama yok nedense korku yalnızlıgın tanıdı cıkartmaktan daha büyüktü. Sebebini anlayamadım, hırsız korkusu değildi bu, karanlık korkusu da değildi... Bariz bir şekilde yalnızlık korkusuydu işte. Kendini çözümlemeye çalışıyorum. Tek cevap olarak şunu buluyorum ; sanırım ben yalnız kalmayı sevdiğimden değilde, yalnız bırakılmaktan korktuğum için tek başıma gidiyorum her yere....